-
آخرین اخبار
- • رنجنامه جمعی از خانوادههای شهدای هفتم تیر خطاب به شهيد بهشتی
- • در جریان مجلس هفتم مدعیان پیروی از رهبری، خلاف دستور رهبری عمل کردند
- • به حکم وظیفه فرزندی امام نسبت به اشتباه فاحش صدا و سیما اعتراض دارم
- • در بیانیه شما نکات مثبت و گامهایی به سوی اتحاد و رفع بحران دیده می شود/جناب عالی را پیرو امام علی مي دانم
- • بیانیه اعتراضی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران نسبت به بازداشت دانشجویان
- • حضور اعضای شورای شهر تهران در منزل دکتر علیرضا بهشتی
- • سونامی در خبرگزاری بنیاد شهید وامور ایثارگران
- • انقلابي واقعي، كسي است كه در مسير اصلاحات گام بردارد
- • اعتراض سيد حسن خميني به ضرغامي
- • احمدینژاد از10سال پیش تا امروز
- • ابوالفضل قدياني و حسن رسولي آزاد شدند
- • دروغ پردازيهاي فارس ادامه دارد
- • اگر قوه قضائیه دچار بيعدالتي گردد،مخاطرهای جبرانناپذیر در آینده پیشبینی میشود
- • به ياد احمد
- • پارلماننيوز رفع فيلتر شد
-
• اصلاحات شکست ناپذير است
گفت وگو با سيدمحمد خاتمي
-
• خاتمی را از رقابت بازداشتند
گفتگو با محمد عطریانفر
-
• احزاب ما هنوز به بلوغ حرفهای نرسیدهاند
گفتگو با محمدرضا تاجیک
-
• براي تغيير قوانين نانوشته مي آيم
گفت وگو با معصومه ابتکار
-
• پيشنهاد تاکتيک انتخاباتي اصلاح طلبان
گفت وگو با محمدعلي نجفي
-
• تحريم گزينهاي سوخته
شبنوشته ها -
• ماجراهاي من و وزير راه
اقتصاد نویس -
• ستارگان اصلاحات یا مهره های سوخته سیاست
روزنامه نگار پارتی -
• نقدي بر يادداشت محمد علي ابطحي در اعتماد ملي
دل نوشته های یک روزنامه نگار -
• خبرگان و خبرنگاران و حکایت...
كلاشينـكـف ديـجيتال
سلام-محمدرضا يزدان پناه: بالاخره پرونده جنجالي تصميم رئيس دولت نهم براي جدايي سازمان حج و زيارت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و الحاق آن به سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كه اعتراضات گسترده مراجع تقليد و نماينده ولي فقيه در امور حج را موجب شده بود، با دستور مقام رهبري به نفع محمد ريشهري و مراجع، مختومه شد.
آگاهان به خوبي ميدانند كه انتشار علني چنين نامههايي با ملاحظات فراواني روبروست و معمولا تمام تلاشهاي ممكن صورت ميگيرد كه عتابهايي در اين سطح، در نزد افكار عمومي منتشر نشوند.
بنابراين انتشار علني نامه فوق آنهم در آستانه انتخابات رياست جمهوري، نشاندهنده عمق نارضايتي مقام رهبري و پايان تحمل ايشان در برابر برخي اقدامات و رفتارهاي رئيس دولت نهم است و مشخص ميكند كه برخلاف آنچه حاميان احمدينژاد سعي در القاي آن دارند، اقدامات اين دولت چندان هم مورد تاييد و حمايت رهبري نيست.
با اين وجود، اگرچه اين نامه در ايام پرتنش و حساس انتخابات دهم رياست جمهوري منتشر شده، اما نميتوان قضاوت روشني درباره تاثير آن بر فضاي حقيقي انتخابات داشت. ولي حداقليترين برداشت از اين نامه، به نمايش گذاردن ناراحتي رهبر انقلاب از تصميمات غيرموجه و خلقالساعه رئيس دولت نهم و تصميم رهبري براي آگاهي افكار عمومي و جريانات سياسي از اين ناراحتي است. امري كه بيشك براي دولت و حاميانش گران تمام ميشود.

